Mεγάλη Παρασκευή, Aι γενεαί πάσαι

ΓΛΩΣΣΑ  ΣΤ΄  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

 ENOTHTA  14.  Πάσχα

Mεγάλη Παρασκευή

      Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η πένθιμη ημέρα της χριστιανοσύνης, λόγω της σταύρωσης του Χριστού

        Την κορύφωση του Θείου Δράματος βιώνουν εκατομμύρια Ορθοδόξων χριστιανών ανά τον κόσμο. Ο Ιησούς Χριστός οδηγείται στο σταυρό. Οι πιστοί θρηνούν. Ο Χριστός αποκαθηλώνεται και τοποθετείται στον Επιτάφιο.

          Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία.

            Το πρωί γίνεται ο στολισμός του Επιταφίου. Αρχικά ψάλλονται οι Μεγάλες Ώρες, που περιέχουν ψαλμούς, τροπάρια, Αποστόλους, Ευαγγέλια και Ευχές. Στη συνέχεια ψάλλεται ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής και γίνεται η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου. Ακολούθως, τοποθετείται στο Ιερό Κουβούκλιο ένα ύφασμα πάνω στο οποίο έχει κεντηθεί ή ζωγραφιστεί ο Κύριος. Το ύφασμα αυτό λέγεται Επιτάφιο.

            Το απόγευμα θα ψαλεί σε όλες τις εκκλησίες ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου. Η εκκλησία έχει αποδώσει σε ύμνους εξαιρετικής αισθητικής την ταφή του Χριστού και τον θρήνο της Παναγίας.

          Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά:

 «Η ζωή εν τάφω…»

«Άξιον εστί μεγαλύνειν…»

«Αι γενεαί πάσαι…»

«Ω γλυκύ μου Έαρ…»

         Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας.

&&&&&&&&&&&&&&&&

Επιτάφιος θρήνος 

Η εκκλησιαστική ποίηση στη δύση του βίου της μας χάρισε μερικές ωραίες αναλαμπές. Δεν ξέρουμε πότε ακριβώς γράφτηκαν τα τρία ποιήματα του Επιτάφιου θρήνου που ψέλνονται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στις εκκλησίες. Η απουσία τους όμως από παλιότερα λειτουργικά βιβλία, μας πείθει πως είναι γέννημα των τελευταίων χρόνων του Βυζαντίου. Ο άγνωστος ή οι άγνωστοι ποιητές τους συνεχίζουν μ’ αυτά τις καλύτερες παραδόσεις των παλιών μεγάλων υμνωδών.

Ο Επιτάφιος Θρήνος, με τις έξοχες ποιητικές του εικόνες, τον παλμό και το πάθος του, προκαλεί ακόμα ρίγη συγκίνησης στους ακροατές.

Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&

Εγκώμια Mεγάλης  Παρασκευής

Τα Εγκώμια στη βυζαντινή υμνολογία είναι ειδικά τροπάρια που ψάλλονται κατά τον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά την τελετουργία ψάλλονται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, εντός των ναών, λίγο πριν την εκφορά του Επιταφίου, όπου μερικά εξ αυτών και επαναλαμβάνονται κατά την εκφορά.

Πρόκειται για 185 σύντομα τροπάρια που παρεμβάλλονται μετά τον 118ο ψαλμό, (ψαλμό του Αμώμου) ακολουθώντας σε τρεις στάσεις.

Η πρώτη στάση σε ήχο πλάγιο α΄ αρχίζει με το εγκώμιο

«Η ζωή εν τάφω, κατετέθης, Χριστέ…».

Η δεύτερη στάση σε ήχο πλάγιο α΄ αρχίζει με το εγκώμιο

«Άξιον εστί μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην…» και

Η τρίτη στάση σε ήχο γ΄ αρχίζει με το εγκώμιο

«Αι γενεαί πάσαι ύμνον τη ταφή Σου προσφέρουσι, Χριστέ μου».

 

Και οι τρεις παραπάνω στάσεις καταλήγουν με το ίδιο εγκώμιο με το οποίο ξεκινούν ενώ ο ιερέας ή αρχιερέας που λειτουργεί θυμιατίζει τον επιτάφιο και από τις τέσσερις πλευρές του. Στη συνέχεια ακολουθούν ευλογητάρια και στιχηρά ιδιόμελα.

Ιστορικά αποδίδονται κυρίως ως λαϊκής έμπνευσης δημιουργήματα που φέρονται σε κώδικες με διάφορες παραλλαγές.

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&

Η ζωή εν τάφω, κατετέθης, Χριστέ..

Στάσις πρώτη

Η ζωή εν τάφω/ κατετέθης, Χριστέ

και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο

συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

 

Η ζωή πώς θνήσκεις;/ πώς και τάφω οικείς;

του θανάτου το βασίλειον λύεις δε

και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.

 

Μεγαλύνομέν σε/ Ιησού βασιλεύ

και τιμώμεν την ταφή και τα πάθη σου

δι ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.

 

Μέτρα γης ο στήσας,/ εν σμικρώ κατοικείς

Ιησού Παμβασιλεύ, τάφω σήμερον

Εκ μνημάτων τους θανόντας ανιστών.

 

Ιησού Χριστέ μου/ Βασιλεύ του παντός

τι ζητών τοις εν τω Άδη ελήλυθας;

ή το γένος απολύσαι των βροτών.

…………………………………………………………

 

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&

Άξιον εστί μεγαλύνειν…

Στάσις Δευτέρα

Άξιον εστί/ μεγαλύνει σε τον Ζωοδότην

τον εν τω Σταυρώ τας χείρας εκτείναντα

και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού.

 

Άξιον εστί/ μεγαλύνειν σε των πάντων Κτίστην.

Τοις γαρ σοις, Χριστέ, παθήμασιν έσχομεν

την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.

 

Έφριξεν η γη/ και ο ήλιος, ιδών εκρύβη,

Σε το ανεσπέρου δόξης απαύγασμα

Εν σαρκί δύον νεκρώσει θεϊκή. […]

 

Θρήνον ιερόν/ δεύτε άσωμεν Χριστώ θανόντι

ως τα μυροφόρα Χαίρετε γύναια

ακουσόμεθα Ελλήνων γενεαί […]

 

Άδου μεν ταφείς,/ τα βασίλεια Χριστέ, συντρίβεις

τεθνεώς τε κτείνεις θάνατον, άτρωτος

και τους θέλουσι δωρείσαι την ζωήν. […]

 

Μύροις σε, Χριστέ,/ ο Νικόδημος και ο Ευσχήμων

εν καινώ μνημείω νυν περιστείλαντες

ομού φρίξον, ανεβόων, πάσα η γη! […]

 

Έδυς, φωτουργέ, και συνέδυ σοι το φως ηλίου,

υπό τρόμου δε η Κτίσις ωδίνουσα,

των απάντων Σε κηρύττει Ποιητήν.

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&

Ω, Γλυκύ Μου Έαρ

Στάσις Τρίτη

Αι γενεαί πάσαι/ ύμνον τη ταφή σου

προσφέρουσι, Χριστέ μου.

 

Καθελών του ξύλου,/ ο Αριμαθείας

εν τάφω σε κηδεύει.

 

Μυροφόροι ήλθον/ μύρα σοι, Χριστέ μου,

κομίζουσαι προφρόνως.

 

Δεύρο, πάσα κτίσις,/ ύμνους εξοδίους

προσοίσωμεν τω Κτίστη.

 

Ως νεκρόν τον ζώντα/ συν μυροφόρος πάντες

μυρίσωμεν εμφρόνως. […]

 

Ζωοδότα Σώτερ,/ δόξα σου τω κράτει,

τον Άδη κατελθόντι.

 

Ύπτιον ορώσα/ η Πάναγνός σε, Λόγε,

μητροπρεπώς εθρήνει.

 

Ω γλυκύ μου έαρ/ γλυκύτατόν μου τέκνον,

πού έδυ σου το κάλλος; […]

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&

Εγκώμια Μ. Παρασκευής

Πάτησε στην εικόνα

 

ΠΗΓΗ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

&&&&&&&&

ΛΕΞΙΚΑ

Η λέξη πορφύρα,…

Γράψε στο Ηλεκτρονικό λεξικό το λήμμα: πορφύρα,…

Πάτησε Αναζήτηση

Πάτησε στην εικόνα

ΠΗΓΗ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

&&&&&&&&&&&&

Οι συνώνυμες και αντίθετες  λέξεις :

σπλαχνίσου, στενάζει, σπαραχτικά,…

Γράψε στο Ηλεκτρονικό λεξικό τις λέξεις.

Πάτησε Αναζήτηση

Πάτησε στην εικόνα

Το Λεξισκόπιο είναι ένα σύνθετο γλωσσικό εργαλείο, το οποίο παρέχει πληροφορίες για μια νεοελληνική λέξη ή φράση, συνδυάζοντας τη λειτουργικότητα του Συλλαβιστή, του Ορθογράφου, του Λημματοποιητή, του Μορφολογικού Λεξικού και τουΘησαυρού Συνωνύμων-Αντιθέτων της Neurolingo

ΠΗΓΗ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

&&&&&&&&&&&&&&

Αναστάσιμη προσευχή

&&&&&&&&&&&&&&&&

Αναστάσιμη Προσευχή

https://wp.me/PJcUD-633

Πάσχα στη Ζάκυνθο

Το Πάσχα στη Ζάκυνθο είναι μοναδικό. Οι ύμνοι ψάλλονται κατά την ιδιόμορφη Ζακυνθινή εκκλησιαστική μουσική και αντί για κεντητό επιτάφιο χρησιμοποιείται ο Αμνός 

&&&&&&&&&&

Βιβλίο Μαθητή: ΛΥΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

©taexeiola

Πάτησε στην εικόνα

ΠΗΓΗ -ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

&&&&&&&&&&&&&&&&

Mεγάλη Πέμπτη

Πάσχα

 Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Το ραγισμένο κόκκινο αυγό

Πασχαλινό παραμύθι: Το ραγισμένο κόκκινο αυγό.

Συγγραφέας: Λούκας Παναγή

Εικονογράφος: Χριστόδουλος Αργυρού

Χριστός Ανέστη

Ήθη και έθιμα του Πάσχα

Χριστός Ανέστη

       

Σνούφελ

Πασχαλιάτικος λαγός 

Mεγάλη Πέμπτη

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Χριστός Ανέστη

Το πασχαλινό μας σταυρόλεξο

Πάτησε στην εικόνα

Mεγάλη Πέμπτη

Πασχαλινές κάρτες

Παιδικές πασχαλινές κατασκευές

Παιδικό Πάσχα

 

Τα Άγια πάθη και η Ανάσταση

(λογοτεχνικά κείμενα, εικονογραφία, υμνογραφία)

Λογοτεχνικά κείμενα

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Πάσχα ρωμέικο» [πηγή: Βικιθήκη]                                                                                             * * *

Εικονογραφία

Τα Άγια Πάθη δια χειρός Θεοφάνους του Κρητός [πηγή: εικαστικόν]

Το Θείο Πάθος και η Ανάσταση στη βυζαντινή αγιογραφία [πηγή: εικαστικόν]                                                                                                                                                  * * *

Υμνογραφία

Ανθολογία ύμνων της Μ. Εβδομάδας [πηγή: musicale. Ελληνική Μουσική Βιβλιοθήκη]

 Ύμνοι της Μ. Εβδομάδας υπό τη διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου [πηγή: musicale. Ελληνική Μουσική Βιβλιοθήκη]

  Ύμνοι του Πάσχα (αναστάσιμοι) υπό τη διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου [πηγή: musicale. Ελληνική Μουσική Βιβλιοθήκη]

* * *

Πάσχα στο Φούρνο

Κική Δημουλά 

ΠΗΓΗ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

Ιησούς από τη Ναζαρέτ

(ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ) 

Ο «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» προβάλλεται κάθε μα κάθε χρόνο από την τηλεόραση και είναι ελάχιστοι εκείνοι που δεν την έχουν δει κάποια στιγμή στη ζωή τους. Στο έπος του Φράνκο Τζεφιρέλι ο Ρόμπερτ Πάουελ υποδύεται των Ιησού, ενώ στο καστ συμπεριλαμβάνονται οι Αν Μπάνκροφτ, Κλαούντια Καρντινάλε, Άντονι Κουίν, Κρίστοφερ Πλάμερ και ο Γιώργος Βογιατζής. Για πολλούς, την παράσταση «κλέβει» η εκπληκτική μουσική επένδυση. Είναι σίγουρα η κλασικότερη, η πιο πλήρης και η πιο καλογυρισμένη «πασχαλινή» παραγωγή που έχει γίνει ποτέ. 

 

Aι γενεαί πάσαι

Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη ταφή σου προσφέρουσι, Χριστέ μου. Καθελών του ξύλου ο Αριμαθαίας εν τάφω σε κηδεύει. Μυροφόροι ήλθον μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως. Ους έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου. Ω της παραφροσύνης και της χριστοκτονίας της των προφητοκτόνων! Ως άφρων υπηρέτης προδέδωκεν ο μύστης την άβυσσον σοφίας. Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος; Πεπλάνηται ο πλάνος, ο πλανηθείς λυτρούται σοφία ση, Θεέ μου. Φρίττουσιν οι νόες την ξένην και φρικτήν σου ταφήν του πάντων κτίστου. Έρραναν τον τάφον οι μυροφόροι μύρα λίαν πρωί ελθούσαι. Ειρήνην Εκκλησία, λαώ σου σωτηρίαν δώρησαι ση εγέρσει. Αι γενεαί νυν πάσαι, ύμνον τη ταφή σου προσφέρουσι, Χριστέ μου.

Δήμητρα Γαλάνη

Το Μοιρολόγι της Παναγίας

 Πολύτιμη κληρονομιά το “μοιρολόι της Παναγιάς” μεταδίδεται αιώνες τώρα από γενιά σε γενιά.

Με την ίδια ευλάβεια κάθε χρόνο τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης ο χορός των γυναικών φτιάχνει έναν κύκλο με κέντρο τον Εσταυρωμένο Κύριό μας και η πρεσβύτερη στην ηλικία, αφού κάνει το σταυρό της αρχίζει πρώτη το μοιρολόι:

“Τώρα είν’ άγια Σαρακοστή τωρα ειν’ άγιες μέρες “.

   Οι υπόλοιπες γυναίκες όλες μαζί ξαναλένε τον πρώτο στίχο, λυπητερά, κλαψιάρικα όπως είναι και ο ήχος του μοιρολογιού. Μονοφωνία που μας έρχεται από τα βάθη της καρδιάς και από τα βάθη των αιώνων. Καμία παραφωνία όλες γνώστριες του ρυθμού και της κίνησης χωρίς ποτέ να έχουν κάνει δοκιμή, γιατί όλες τις εμπνέει η ίδια πίστη και αγάπη προς το Εσταυρωμένο Λυτρωτή μας.

   Τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης στην Κάτω Παναγιά Μικράς Ασίας, οι γυναίκες και τα κορίτσια παρέμεναν στην εκκλησία και ξενυχτούσαν το Χριστό, ψάλλοντας το μοιρολόι της Παναγίας.

   Στο λαϊκό αυτό μικρασιάτικο άσμα, αποδίδεται παραστατικά, το μαρτύριο του Θεανθρώπου, και ταυτόχρονα, το μαρτύριο του Ελληνικού Γένους.

   Οι πραγματικά ηρωικοί εκείνοι Έλληνες της Μ.Ασίας, διατηρούσαν κρυφά ή φανερά, αμείωτη την πίστη των Πατέρων τους, και βέβαιη, την αποκατάσταση του Έθνους.

Μέσα στη φρικτή αυτή κατάσταση, και ειδικότερα κατά τη Μ.Εβδομάδα, εν αναμονή του Πάσχα, έψαλλαν το μοιρολόι της Παναγίας.

   Αυτό το μακροσκελές μοιρολόι διέσωσαν και μετέφεραν, από τη μακρινή τους Πατρίδα, την Παλαιά Κάτω Παναγιά Μ.Ασίας, οι πρόσφυγες της Νέας Κάτω Παναγιάς.

Συνεχίζουν και σήμερα να το ψέλνουν κάθε Μ.Πέμπτη, κάτω από το σταυρό, με τον ίδιο σκοπό, λυπητερά, κλαψιάρικα, όπως μας ήρθε από τα βάθη των αιώνων.

Ο λαϊκός θρήνος της Μεγάλης Παρασκευής “Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα”, με τη μουσική εκδοχή της Θράκης, από τον Χρόνη Αηδονίδη και τη Νεκταρία Καραντζή. Εκπομπή: “Έχει γούστο” με την Μπήλιω Τσουκαλά Μ. Τρίτη 2010

Ο θρήνος της Παναγίας ή αλλιώς το Μοιρολόι της Μ. Πέμπτης στην Αρχίπολη της Ρόδου τη Μ. Πέμπτη στις 25-04-2008. Τραγουδούν γυναίκες απ’το χωριό, αυτές που ακόμα και σήμερα κρατούν την παράδοση μας και την φυλάνε ως κόρη οφθαλμού, δείχνοντάς μας πως οι Ύμνοι της Λατρείας έχουν περάσει στην παράδοση.

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&&&&&&&&&&

 

Ἡ δι­πλὴ γι­ορ­τή

 Δη­μή­τρης Καμ­πού­ρο­γλου

ΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ γι­όρ­τα­σαν οἱ Χρι­στια­νοὶ τὴ Λαμ­πρή τους καὶ οἱ Τοῦρ­κοι τὸ μπα­ϊ­ρά­μι τους – ἔ­τσι ἔ­τυ­χε.

Ἡ γρῃ­ὰ ἡ κλη­σά­ρισ­σα τῆς Σω­τή­ρας, τὰ με­σά­νυ­χτα τοῦ Με­γά­λου Σαβ­βά­του, ἀ­φοῦ ἔ­κα­μαν οἱ Χρι­στια­νοὶ Ἀ­νά­στα­ση κι’ ἀ­πό­λυ­σεν ἡ ἐκ­κλη­σιά, κλεί­στη­κε στὸ κελ­λί της μέ­σα, δι­πλο­αμ­πά­ρω­σε τὴν πορ­τί­τσα της κ’ ἔ­βα­λε γιὰ κα­λὸ καὶ γιὰ κα­κὸ ἀ­πὸ πί­σω καὶ τὸ φορ­τσέ­ρι της γε­μά­το μ’ ὅ­λο της τὸ νοι­κο­κυ­ριό, για­τὶ τὸ τούρ­κι­κο ξε­φάν­τω­μα μπο­ροῦ­σε νὰ ξε­σπά­σῃ ἀ­πά­νω της.

       Ἔ­ξαφ­να χτυ­πᾷ τρεῖς φο­ρὲς ἡ πόρ­τα της, τάκ, τάκ, τάκ…

      Ἄλ­λες τρεῖς φο­ρὲς χτύ­πη­σε κ’ ἡ καρ­διὰ τῆς κλη­σά­ρισ­σας.

      — Ἂν εἶ­σαι Χρι­στια­νὸς νὰ σὲ πο­λυ­χρο­νά­ῃ ὁ με­γα­λο­δύ­να­μος, κι’ ἂν εἶ­σαι Τοῦρ­κος πά­λι κα­λῶς ὥ­ρι­σες.

      — Ἄ­νοι­ξε γλή­γω­ρα γει­τό­νισ­σα καὶ μὴ φο­βᾶ­σαι, ἐ­γὼ εἶ­μαι.

      — Μπά! ἐ­σύ ‘σαι γει­τό­νισ­σα; Καὶ τί γυ­ρεύ­εις τέ­τοι­αν ὥ­ρα;

      …Ἡ πορ­τί­τσα τοῦ κελ­λιοῦ ἀ­νοί­γει. Τὸ κα­τά­λευ­κο κού­φτα­λο, ἡ κλη­σά­ρισ­σα, ὑ­πο­δέ­χε­ται τὸ κα­τά­μαυ­ρο σκέ­λε­θρο, μιὰ γρῃ­ὰ Ἀ­ρα­πί­να, φι­λε­νά­δα της, ποὺ κα­θό­τα­νε μέ­σα σ’ ἕ­να χά­λα­σμα τῆς γει­το­νιᾶς. Ἡ πορ­τί­τσα ξα­νά­κλει­σε. Ἡ Ἀ­ρα­πί­να μι­λεῖ πρώ­τη:

      — Τώ­ρα ποὺ ‘σύ­χα­σ’ ὁ κό­σμος ὅ­λος κ’­οἱ χα­ρο­κό­ποι τρα­βή­χτη­καν στὰ σπί­τια τους, ἦρ­θε κ’ ἐ­μέ­να ἡ ἀ­ρά­δα μου νὰ γι­ορ­τά­σω τὸ μπα­ϊ­ρά­μι μου στὸ τρυ­πο­σπι­τό μου μέ­σα. Ἔ­κα­μα ν’ ἁ­πλώ­σω πά­νω σὲ κἄ­τι πέ­τρες τ’ ἀ­πο­φά­για τῶν ἀ­γά­δων πού ‘χα σ’ ἕ­να χαρ­τὶ τυ­λιγ­μέ­να, καὶ τό­τες σὲ συλ­λο­γί­στη­κα, ζά­βα­λι γει­τό­νισ­σα, κλει­σμέ­νη κα­τα­μό­να­χη στὸ κελ­λί σου, ξη­με­ρώ­νον­τας ἡ Λαμ­πρή σας· σὲ ψυ­χο­πό­νε­σα, τύ­λι­ξα πά­λι τ’ ἀ­πο­φά­για, καὶ εἶ­πα μέ­σα μου: «Κα­κό­μοι­ροι Χρι­στια­νοί! σκλά­βοι καὶ σεῖς, σκλά­βοι καὶ μεῖς. Πιὸ φτω­χοὶ ἐ­μεῖς, μὰ πιὸ δυ­στυ­χι­σμέ­νοι ἐ­σεῖς, για­τὶ γι­νή­κα­τε δοῦ­λοι στὸν ἴ­διο τὸν τό­πο, ποὺ μιὰ φο­ρὰ ἤ­σα­στε ἀ­φεν­τι­κά.» Ἂς πά­ω λοι­πόν, εἶ­πα, νὰ γι­ορ­τά­σω­με μα­ζί, αὐ­τὴ τὴ Λαμ­πρή της κ’ ἐ­γὼ τὸ μπα­ϊ­ρά­μι μου. Ξε­κί­νη­σα κ’ ­ἦρ­θα.

      Κι ἀ­κούμ­πη­σε τὸ μι­κρό της τὸ δέ­μα ἀ­πά­νω στὸ τρι­κλὸ τρα­πε­ζά­κι τοῦ κελ­λιοῦ.

      Ση­κώ­νε­ται τό­τες ἡ κλη­σά­ρισ­σα γε­λα­στὴ καὶ ψά­χνει μέ­σα στὴν κα­σέ­λα της. Βγά­ζει ἕ­να κόκ­κι­νο αὐ­γὸ καὶ τὸ δί­νει στὴν Ἀ­ρα­πί­να.

      Τὸ παίρ­νει ἐ­κεί­νη μ’ εὐ­χα­ρί­στη­σι με­γά­λη, ση­κώ­νει τὸ χέ­ρι της ψη­λὰ καὶ τὸ πα­ρα­τη­ρεῖ γύ­ρω γύ­ρω στὸ φῶς τοῦ λυ­χνα­ριοῦ, μὲ χα­ρὰ μι­κροῦ παι­διοῦ καὶ τὸ θαυ­μά­ζει σἂν κα­νέ­να σπά­νιο καὶ πε­ρί­φη­μο πρᾶμ­μα.

      Ἡ γρῃ­ὰ ἡ κλη­σά­ρισ­σα ἔρ­χε­ται σι­γὰ σι­γά, κά­θε­ται κον­τά της, καὶ ἔ­ξαφ­να κά­νει τσὰκ μί­α, καὶ τῆς τὸ σπά­ζει μὲ τὸ ἄλ­λο κόκ­κι­νο αὐ­γὸ ποὺ εἶ­χε κρυμ­μέ­νο στὸ ἄλ­λο της τὸ χέ­ρι, ξε­καρ­δι­σμέ­νη στὰ γέ­λια γιὰ τὸ κα­τόρ­θω­μά της.

      Τὸ κελ­λί εἶ­ναι μι­σο­σκό­τει­νο. Τὸ λυ­χνά­ρι μό­λις καὶ φέγ­γει. Ζυ­γώ­νουν κον­τὰ κον­τά, μά­γου­λο μὲ μά­γου­λο, τὰ δυ­ὸ γε­ρον­τι­κὰ κε­φά­λια, κά­τα­σπρο τὸ ἕ­να, κα­τά­μαυ­ρο τὸ ἄλ­λο, καὶ φι­λι­οῦν­ται…

Πη­γή: Δη­μή­τρης Καμ­πού­ρο­γλου, Ἡ Κυ­ρὰ Τρι­σεύ­γε­νη κι ἄλ­λα δι­η­γή­μα­τα, Εἰ­δι­κὴ ἔκ­δο­ση γιὰ τὴν ἐ­φη­με­ρί­δα τὸ «Βῆ­μα», Ἀ­θή­να, 2009 [α΄ ἔκ­δο­ση 1900].

ΠΗΓΗ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

&&&&&&&&&&&&&&&&

 

 

 

&&&&&&&&&&&&&&&&

 

&&&&&&&&&&&&&&&&

 

&&&&&&&&&&&&&&&&

 Πασχαλινή Προσευχή

1. Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

 

2. Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,

Προσκυνήσωμεν Άγιον, Κύριον, Ιησούν

τον μόνο αναμάρτητον.

Τον Σταυρόν Σου, Χριστέ, προσκυνούμεν

και την Αγίαν σου Ανάστασιν

υμνούμεν και δοξάζομεν.

Συ γαρ ει ο Θεός ημών,

εκτός Σου, άλλον ούκ οίδαμεν,

το όνομά Σου ονoμάζομεν.

Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν

την του Χριστού Αγίαν Ανάστασιν.

Ιδού γαρ ήλθεν δια του Σταυρού

χαρά εν όλω τω κόσμω.

Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,

υμνούμεν την Ανάστασιν Αυτού.

Σταυρόν γαρ υπομείνας δι’ ημάς,

θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

  

3. Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου,

καθώς προείπεν,

έδωκεν ημίν

την αιώνιον ζωήν

και το μέγα έλεος.

&&&&&&&&&&&&&&&&

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή

 

 Πασχαλινή Προσευχή

Απόδοση στα νέα ελληνικά

1.Ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε αφού κατέβηκε και δίδαξε στους νεκρούς,

καταπατώντας με τον θάνατό του το φυσικό και πνευματικό θάνατο

και σε όσους βρίσκονταν σε τάφους, είτε φυσικούς είτε πνευματικούς,

χάρισε έτσι την αληθινή ζωή.

 

2.Αφού είδαμε την ανάσταση του Χριστού,

ας προσκυνήσουμε τον άγιο και Κύριο,

τον Θεάνθρωπο Ιησού που είναι ο μόνος αναμάρτητος.

Την Σταυρική Σου θυσία Χριστέ προσκυνούμε

και την αγία σου Ανάσταση

υμνούμε και δοξάζουμε

διότι Εσύ είσαι ο Θεός μας,

και Θεό άλλον εκτός από Εσένα δεν αναγνωρίζουμε κανένα,

και μόνο το όνομά Σου σημαίνει Θεός για εμάς.

Ελάτε όλοι οι πιστοί,

ας προσκυνήσουμε την αγία ανάσταση του Χριστού.

αφού η ανάστασή Του που έγινε μετά τη Σταυρική Του Θυσία,

έφερε μεγάλη χαρά που απλώθηκε σε όλον τον κόσμο.

Παντοτινά θα ευλογούμε το όνομα του Κυρίου,

και παντοτινά θα υμνούμε την ανάστασή Του.

Διότι, επειδή υπέμεινε Πάθη και Σταυρό από εμάς για εμάς,

Κατανίκησε κι έδιωξε το θάνατο.

 

3.Με την ανάστασή Του από τον τάφο ο Ιησούς Χριστός

όπως είχε πει πριν τα άγια πάθη Του,

μας χάρισε την αληθινή αιώνια ζωή

και το μέγα έλεος του Θεού στις ταπεινές μας υπάρξεις.

&&&&&&&&&&&&&&&&

Mεγάλη Παρασκευή-Mεγάλη Παρασκευή